درباره پایارد؛ تلاقی تخصص و طبیعت

نشاسته (Starch) ماده‌ای سفید از جنس کربوهیدرات پلیمری، دانه‌ای و آلی است که توسط گیاهان سبز تولید می‌شود. نشاسته در واقع زنجیره‌ای از مولکول‌های قندی است. این پودر نرم، سفید و بی‌مزه در آب سرد، الکل یا بسیاری از حلال‌ها نامحلول است. فرمول شیمیایی پایه آن (C6H10O5)n بوده و از اجزای مهم برنج، ذرت، گندم، حبوبات، سیب‌زمینی و بسیاری دیگر از منابع گیاهی است. نشاسته نوعی پلی‌ساکارید متشکل از مونومرهای گلوکز با پیوندهای α-1,4 است و به طور عمده به صورت آمیلوز (خطی) و آمیلوپکتین (شاخه‌دار) شناخته می‌شود.

نشاسته ماده اولیه اصلی در تولید دکستروز، دکسترین، گلوکز مایع و انواع سیروپ‌هاست. همچنین در صنایع مختلف به دلیل بهبود ویژگی‌های فیزیکی، افزایش ثبات سیستم‌های کلوئیدی و نقش غلظت‌دهندگی استفاده می‌شود؛ از جمله در نانوایی و بهبوددهنده‌های پخت (به عنوان پرکننده و برای جلوگیری از واکنش‌های ناخواسته پیش از آماده‌سازی خمیر)، در سس‌ها برای حفظ امولسیون و جلوگیری از دو فاز شدن، در بیسکویت و کراکر برای بهبود بافت و کنترل pH، و در بسیاری از محصولات غذایی فرآوری‌شده. علاوه بر این، از نشاسته در فرمولاسیون داروهای گوناگون نیز استفاده می‌شود.

از نشاسته‌های درجه دو نیز در تولید غذای دام، نساجی، حفاری و چاه‌های نفت، چسب‌سازی، کاغذسازی و محصولات آرایشی استفاده می‌شود. برای انتخاب مناسب‌ترین نوع نشاسته در هر کاربرد، انجام آزمون‌های مرتبط (مانند ناخالصی‌ها، مواد جامد محلول، اکوالان دکستروز، حلالیت، اندازه گرانول، شفافیت، ثبات فیزیکی/شیمیایی، رنگ، قدرت ژل، ویسکوزیته، باقیمانده SO2 و …) ضروری است تا بر اساس نتایج، تصمیم‌گیری دقیق صورت گیرد.